موکب شباب المقاومه عمود 902 مسیر نجف به کربلا
نوشته های مرتبط
این برام عجیب بود که چطور دقیقا قبل از ایام اربعین تظاهراتی مشکوک داخل عراق برپا میشه. اعتراضاتی که در نگاه اول متوجه دولت عراق واقتصاد کشور عراق بود اما با هدایت دستهای پشت پرده دوستی دو ملت بزرگ ایران و عراق رو هدف قرارداد.
به عنوان یک فرد عراقی الاصل که در کشور ایران متولد و بزرگ شده به خودم واجب دیدم که در حد خودم عکس العملی نشون بدم.
داستان این تظاهرات(اغتشاشات) واضح بود؛ امریکا با حمایت جریان بعث با سو استفاده ازوضع اقتصادی عراق و سواری گرفتن از عدم آگاهی عده ای قصد داره دوستی ریشه دار شیعیان ایران و عراق رو با موجی از بد بینی ها و بد گمانی ها خدشه دار کنه. این درسته که کشور عراق با مشکلات مختلف اقتصادی درگیره وجنگ با داعش و نزاع های حزبی تقریبا دولت ها رو بی رمق کرده اما ارتباط دادن این موضوع با کشور همسایه و وفادار ایران فقط میتونه کار افراد مغرض باشه. تو همین حال و هوا بودم که تصویر جالبی دیدم. تصویر تلفیق پرچم دو کشور ایران و عراق از زیباترین طرح هایی بود که توی این چند سال دیدم. تصمیم گرفتم اون رو چاپ کنم و توی مسیر اربعین امسال نصب کنم. عنوان “علی عنادهم“ که به زبان عامیانه در عراق میشه “به کوری چشمشون” تیتری بود که به ذهنم رسید زیر این تصویر حک بشه.
نمیدونستم اطراف عمود ۹۰۲ چند نفر رو می تونم قانع کنم تا با این پرچم عکس بگیرن. ولی میدونستم کسی که خطر اختلاف بین دو ملت عراق و ایران رو حس کنه می تونه مخاطب خوبی باشه. روزهای اولی که عتبات رو زیارت می کردم متوجه شدم زیادی نگران شده بودم. دوستی دو ملت رو جریان رسانه ها ایجاد نکرده بودن که الان بتونن خدشه ای بهش وارد کنن.
شیخ عشیره ای رو دیدم که کودکانه دنبال زائر های ایرانی می دوید تا برای شام موکبش مشتری جمع کنه.
فردی عراقی که مقداری از هزینه کوستر(مینی بوس) ایرانی هایی که از مرز به سمت نجف حرکت می کردن رو تقبل کرد چون فهمیده بود هزینه های حمل و نقل برای ایرانی ها سنگین بود.
موکب داری که هنگام پخش غذا به زائری عراقی گفت صف رو رعایت کنه، هیچ فرقی بین زائر عراقی و ایارنی نیست
و ده ها مثال دیگه که شخصا شاهدش بودم عزمم رو جزم تر کرد که این دوستی ریشه دار رو به همه دنیا نشون بدم.
بنر نصب شد، افرادی که پرچم رو می دیدن توی نگاه اول گیج میشدن که این پرچم کجاست اما کمی بعد از لبخندشون متوجه میشدم که پی به معنای عکس بردن و حاضر بودن برای اینکه فردی عراقی از مشایه برای عکس گرفتن در سمت دیگه بنر پیدا بشه منتظر بمونن. برای هر فرد ایرانی یا عراقی که موضوع عکس رو شرح می دادم با کمال میل قبول می کرد تا عکس بگیره.
عشق به دیگر زائرهای پیاده خصوصا وقتی از ملیتی دیگه باشن توی چشماشون موج میزد. این رو از رو بوسی کردن های بعد از گرفتن عکس هم می شد فهمید.
عراقی ها بیشتر درک می کردن که علی عنادهم یعنی چی. کشورشون راه سختی رو تا الان طی کرده و حتما راه سخت تری رو هم در پیش داره.
شاید در ابتدا تصور می کردیم که با این کار سهمی در تقویت این برادری خواهیم داشت اما نهایتا فهمیدیم که ما صرفا تونستیم گوشه ای از عظمت این تصویر زیبا رو ثبت کنیم و به نمایش بگذاریم.
//صادق شاکری _ خادم عراقی-ایرانی موکب شباب المقاومه
